เม้าท์หลังไมค์ # 9

                            ผู้ที่มาเยี่ยมเยือนสถานีของเราจะว่าไปแล้วก็มีทั้งแฟนพันธุ์แท้และไม่แท้ มีทั้งขำๆและไม่ขำถ้าขำๆก็อย่างที่เล่าไปเมื่อตอนที่
แล้วนั่นแหละ ส่วนที่ไม่ขำก็มีบ้างอย่างเช่น ที่สถานีเราจะมีแฟ้มข่าวรับสมัครงานของหน่วยงานห้างร้านต่างๆที่เค้ามาฝากประกาศ เราก็รวบรวม
ไว้้ให้สำหรับคนที่กำลังว่างงานได้มาค้นหาข้อมูลรับสมัครงานกัน ก็มีคนมาขอดูอยู่เป็นประจำ ลำพังมาดูอย่างเดียวก็พอว่า.. บางคนพี่แกเล่นฉีก
ไปดูคนเดียวที่บ้านมั่งล่ะ พวกวาดการ์ตูนใส่ไว้มั่ง เขียนลามกจกเปรตไว้มั่ง เรามาเปิดดูก็เอ๊ะ..อะไรของมันวะเนี่ย..สงสัยว่างจัดเออ..ให้มันว่าง
งานไปนานๆแล้วกันไอ้พวกนี้..แต่มีที่แสบกว่านั้น ตอนมาใส่รองเท้าฟองน้ำ แต่ตอนกลับพวกเล่นลักรองเท้าเจ้าหน้าที่ใส่กลับบ้านหน้าตาเฉยซะนี่
เว๊งงงง....แล้วคู่ที่ทิ้งไว้อ่ะ โคตรเน่าเลยอ่ะ เฮ้อ !! คนแบบนี้ก็มี สงสัยมันไปลักรองเท้าตามวัดบ่อยๆเลยลืมตัว..
                            นอกจากนี้ก็ยังมีพวกที่ไม่ตั้งใจจะมา แต่บังเอิญผ่านมาเลยแวะมาดูมั่งแบบนี้ก็มี บางทีถูกแทงมา วิ่งมานอนชักแหง่กๆเลือดนอง
อยู่หน้ารั้วก็มี ยามเยิมวิ่งกันกระเจิง กว่าจะตั้งสติเรียกรถนอน VIP มารับไปโรงพยาบาลได้ก็นอนบิดอยู่นาน.. อเมซิ่งพัทยาครับพี่น้อง..

                            ไอ้ที่มาแบบตื่นเต้นๆเนี่ย นึกถึงอยู่ครั้งนึงเพื่อนที่เป็นดีเจด้วยกันเล่าให้ฟัง สมัยนั้นก็ประมาณซักสิบปีกว่าๆเห็นจะได้เพื่อนผม
คนนี้เป็นดีเจอยู่ที่รายการวิทยุคลื่นนึงที่ว่ากันว่าเป็นคลื่นเพลงสตริงที่ฮิตที่สุดของวัยรุ่นในยุคนั้น เอ่ยชื่อปุ๊บต้องรู้จักเพราะปัจจุบันรายการนี้ก็ยังอยู่
สมัยนั้นเวลาไปจัดรายการก็ต้องไปจัดที่สถานีวิทยุที่หน่วยงานนั้นๆตั้งอยู่ครับไม่ได้มีสตูดิโอร้อยล้านอยู่ที่ตึกตัวเองเหมือนทุกวันนี้นะ ....
นึกแล้วอิจฉาชะมัด..อยากใช้ของเจ๋งๆแบบเค้ามั่ง..

                            กลับมาที่เรื่องนี้กันต่อ..เพื่อนผมก็ไปจัดรายการที่สถานีในคืนวันหนึ่ง สถานีนี้ก็อยู่ในเขตคนมีสีครับเพราะฉะนั้นก่อนเข้าไปก็จะ
มีเวรยามยืนจังก้าอยู่พร้อมอาวุธครบมือ ซึ่งเป็นภาพที่เห็นกันจนคุ้นตา แล้วเวรตอนดึกๆมันก็มีคนอยู่ไม่กี่คนหรอกครับที่นั่น และในคืนนั้นเอง.. เพื่อนผมเจอแจ๊คพ็อตครับ                            ในระหว่างที่กำลังนั่งเปิดเพลงอยู่ก็มีพี่ยามท่านนึงเดินผลักประตูเข้ามาพร้อมกลิ่นผลไม้ที่ชาวบ้านเรียกกันว่าละมุดนั่นแหละ แต่อันนี้เป็นละมุดชนิดคั้นน้ำเข้มข้น ฮ่าๆๆ พี่แกเดินแอ่นมาเลยพร้อมอาวุธปืน M16 ในมือ                            

                                                      “ ขอเพลงสาวดอย.... สอยดาวหน่อยครับ เอิ๊ก !” ......

                                         “ ห๊า..เพลงไรนะพี่? ”

                                            "สาวดอยสอยดาว..เปิดให้ฟังได้มั้ยเนี่ย..?"    แน่ะ.. แกว่งปืนด้วย..

                                         “ ปะปะเปิดครับ..เปิดดด รอซักครู่.. ” เพื่อนผมฉี่แทบแตกแล้วตอนนี้

                            และในคืนนั้นเอง..หากใครยังจำได้ ก็คงจะไม่ปฏิเสธว่า.. ครั้งนึงบทเพลงสุดฮิตของเทียรี่ เมฆวัฒนา ได้เคยถูกถ่ายทอดความ
ไพเราะ..ดังก้องไปทั่วทั้งกรุงเทพฯ ผ่านคลื่นสุดฮิต..ชนิดที่แฟนรายการต้องลืมไม่ลง...