14 ปีทองฉลองชัย

11 ปีที่พัทยา สุข ทุกข์ เหงา เศร้า เคล้าน้ำตา เจอมาหมดทุกอย่าง
ยังจำได้วันแรกมาพัทยา ขากลับเดินจากวีซีไปท่ารถพัทยาเหนือ เพราะคิดว่ามันใกล้ ทั้งที่จริงๆแล้วไกลมาก
ชีวิตช่วงนึงเคยไปซื้อบะหมี่เกี๊ยวแล้วขอน้ำซุปเยอะๆ จะได้อิ่มนานๆ เพราะตังค์กำลังจะหมด พรุ่งนี้ไม่รู้จะกินอะไร
เหลือตังค์ในกระเป๋ากางเกง 1 บาท แต่ไม่เคยคิดยืมตังค์ใครนะ ไม่มีก็อด เท่านั้น
เคยขี่มอไซค์ตากฝนมาทำงาน บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมต้องมาลำบากขนาดนี้ คิดถึงบ้านจับใจ
เคยถูกขโมยพัทยาเคยแวะมาเยี่ยมเยียนที่ห้อง กวาดเรียบ ทีวีเหลือแต่เสาอากาศ จับมือใครดมไม่ได้
นั่นแค่ส่วนนึง จริงๆยังมีเรื่องราวอีกเยอะมากที่ได้เจอที่พัทยานี่

14 ปีกับอาชีพแรกและอาชีพเดียวทางหลังไมค์ ก็ได้เจออะไรมามากมายเหมือนกัน
ซึ่งทุกอย่างล้วนเป็นประสบการณ์และบทเรียนที่ไม่มีในตำรา หรือบางทีอาจจะมีแต่ผมไม่เคยเรียนก็เป็นได้..
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณบุคคลเหล่านี้
ดีเจชาย วงศาโรจน์
ดีเจวิทยา ศุภพรโอภาส
ดีเจย.ยศ
ดีเจหนุ่ย ชาติชาย คำดี รายการดึกๆหมึกสีม่วง ที่ผมชอบฟัง
ดีเจศิริชัย เลิศวิริยะชัย เสียงพี่เพราะมาก ชอบฟังพี่ตอบจดหมายครับ
ดีเจอ๊อด จักกฤษณ์
ดีเจรายการอัลบั้มโน๊ตทุกท่าน ผมอาจจจำชื่อไม่ได้หมด แต่รายการนี้คือสุดยอดรายการวิทยุอีกรายการหนึ่งในยุคนั้น พี่อะไรน๊า
ใส่แว่นหนาๆดำ เสียงหล่อๆ พี่อ่านสปอตโก๋แก่ได้น่ากินมากครับ
รายการลูกโป่งเพลงไทย ที่ผมฟังทุกคืนตอนทำการบ้าน สมัยนั้นนูโว อิทธิ พลางกูร กับ อ๊อฟ พงพัฒน์ ออกชุดแรกตามๆกันมา
ดังระเบิดเถิดเทิง
ดีเจพี่เล็กใจตนะ ดีเจพี่กุ้ง จากรายการแฟชั่นดนตรี สวพ.91 มีเกมส์สะสมแต้ม ผมเป็นสมาชิกหมายเลข M2543
ผมฟังจนวันสุดท้ายที่ต้องย้ายไปเรียนขอนแก่น
ดีเจอาพัชนินทร์ รายการมิวสิคอินแอ๊คชั่น เปิดเพลงกรอกหู...มิวสิคอินแอ๊คชั่น
ผมฟังพี่ทุกวันและโทรไปเล่นเกมส์ตี่ออนแอร์จนเป็นแชมป์ โทรไปตอบคำถามหน้าไมค์ แล้วอัดเทปไว้ฟังเสียงตัวเอง ปลื้มสุดๆ
พี่ๆดีเจสไมล์เรดิโอเน็ทเวิร์คทุกท่าน อาจจะจำไม่หมด มีดีเจวินิจ ดีเจเปิ้ลหัทยา ดีเจเอื้อง สาวิณี ดีเจวิทวัส ดีเจรัตนา ดีเจบุ๊ง ธเนศ
ดีเจอรรณพที่ตอนหลังมาอยู่เอไทม์และผมมีโอกาสได้ร่วมงานด้วย
ดีเจพี่ฉอด รายการร่มไม้รายทาง ฟังทุกวันเหมือนกัน มีรีรันเทปตอนเช้าตรู่ด้วย ฟังจนเกือบไปรร.ไม่ทัน
ต่อมาผมมีโอกาสได้เป็นลูกน้องพี่ฉอด แม้จะเป็นระยะเวลาสั้นๆและเป็นดีเจชั้นปลายแถวของพี่
แต่ผมก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากที่นี่ จนทำให้ผมมาถึงวันนี้ได้ ..ยังคิดถึงพี่ๆเสมอครับ
ดีเจเอไทม์
ดีเจจุ๋ม นพพร เป็นพี่ที่ใจดีมากครับ
ดีเจป๋าเต้ด ผมฟังฮอตเวฟมาตลอดและเป็นแฟนรายการช่วง ยุทธนา มาดึกๆ อาจจะไม่ได้เจอกันบ่อยเพราะผมไม่ได้จัดที่HOT
แต่ก็พอจะรู้ว่าพี่เต้ดเป็นคนดีคนนึง
ดีเจปุ๋ย โชคชัย
ดีเจเกษม พุฒเรืองศรี
ดีเจป๊อบ เคยปลอบใจผมตอนอกหักด้วยนะ ตอนเรียนอยู่
ดีเจอ๊อด กิตประพัฒน์
ดีเจพี่อ้อย นภาพร
ดีเจแจ๊ค ณุชา คนชอบแซวว่าพี่กับผมเป็นพี่น้องกัน
ดีเจเกศริน เป็นพี่ที่ใจดีอีกคนนึง วันแรกที่มาจัด พี่เกศมาประกบด้วยชั่วโมงนึง แล้วทิ้งผมเลย ฮา..
ดีเจจุ้น ธนา เป็นดีเจคนแรกที่ทักผมที่เอไทม์
ดีเจหน่อง วินัย เดี๋ยวนี้เป็นเจ๊แหม่มไปแล้ว ครั้งนึงผมเคยติดรถบีเอ็มพี่เค้ากลับบ้าน ขอบคุณมากครับ
ดีเจบุญชู ก็ยังได้คุยกันอยู่ครับ
ดีเจศรีจุฬา พี่จุ๊ใจดีครับ ผมจัดช่วงเดียวกับพี่เค้า
ดีเจเป้ วิศวะ
ดีเจเอก กฤษ
ดีเจอ้อม สุนิสา เป็นดีเจที่มีพัฒนาการมากๆ ตอนแรกจัดได้ไม่น่าฟังเอาซะเลย
ดีเจพี่ไก่ สะมะ ผมเจอพี่ครั้งแรกตื่นเต้นและเขินมากจนไม่กล้าทัก เลยก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ ตอนหลังโดนพี่ฉอดเรียกไปว่า
ว่าผมไม่เห็นหัวรุ่นพี่ ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่ใช่ครับ แต่ผมก็ไม่ได้แก้ตัวอะไร แค่เสียใจบ้างเท่านั้น

สุดท้าย พี่ดีเจป๋องแป้ง แห่งท๊อปทีมเรดิโอ ที่ให็โอกาสผมได้เป็นดีเจครั้งแรก ใครจะคิดล่ะครับว่ามันจะเป็นต่อมายาวนานถึงทุกวันนี้

เสียดายที่เด็กรุ่นใหม่ๆไม่มีโอกาสได้ฟัง ถึงแม้บางท่านอาจจะยังจัดอยู่แต่ก็เป็นส่วนน้อยครับ
ทุกท่านทั้งหมดเหล่านี้(อาจจะตกหล่นใครไปบ้างไว้นึกออกจะมาเติม)
ล้วนเป็นสุดยอดของนักจัดรายการวิทยุที่ดีและควรเอาเป็นแบบอย่าง และเป็นแรงบันดาลใจให้ผมก้าวเข้ามาในวงการนี้ครับ
การได้อยู่ร่วมในยุคสมัยและได้ร่วมงานกับพวกท่านทำให้ผมรู้สึกภูมิใจและเป็นเกียรติต่อวิชาชีพเป็นอย่างยิ่ง หากเป็นปัจจุบัน
ผมคงไม่มีความสนใจหรือเกิดแรงบันดาลใจในการเป็นนักจัดรายการวิทยุอย่างแน่นอน ด้วยคุณภาพที่เราๆท่านๆได้เห็นได้ยินกันอยู่
บอกตรงๆว่าคนละชั้นครับ ส่วนจะชั้นสูงหรือชั้นต่ำขนาดไหนขอได้โปรดพิจารณากันเอาเอง พวกเห็นผิดเป็นชอบก็มีมาก
จึงไม่ขอวิพากษ์วิจารณ์มากไปกว่านี้ครับ

ขอขอบคุณพี่ๆทุกท่านอีกครั้ง สำหรับแรงบันดาลใจที่ดีครับ

ดีเจทอม 22 ก.พ.53