ผมเคยมากำแพงเพชรครั้งสุดท้ายก็เมื่อหลายปีก่อน ตั้งแต่สมัยเป็นเด็กๆได้ตามพ่อมาทำงานที่กำแพงเพชรด้วยในช่วงปิดเทอม...ซึ่งภาพของเมือง
กำแพงฯในเวลานั้นผมจำอะไรแทบไม่ได้ จำได้แค่ว่าพ่อพาผมไปเล่นน้ำที่แม่น้ำปิงหลังเลิกงาน มีเด็กมาเล่นน้ำเยอะแยะ บางคนว่ายน้ำเก่งๆก็ไปเกาะเรือโยงที่แล่น
อยู่กลางแม่น้ำ พ่อเก็บหินกรวดก้อนเล็กๆสีขาวๆเหลืองๆสวยๆที่มีอยู่เต็มแม่น้ำกลับมาใส่ตู้ปลาที่บ้านด้วย หลังจากเลิกเล่นน้ำตอนค่ำเราสองพ่อลูกเดินผ่านโรงแรม
ระดับหรูที่เพิ่งเปิดใหม่ชื่อโรงแรม"ชากังราว" ซึ่งข้าราชการระดับพ่อผมตอนนั้นไม่มีทางได้พักที่นี่ เราได้แต่ชะเง้อมองเข้าไปข้างในด้วยความสนใจในความหรู
หราของมัน ก่อนจะเดินเลยผ่านไปยังโรงแรมเล็กๆซึ่งเป็นที่พักของเราสองคนพ่อลูกแล้วก็มีเพื่อนร่วมงานของพ่ออีกคนนึงพักอยู่อีกห้อง...

                                                         

                     ผมกลับมาเมืองกำแพงฯในคราวนี้ในฐานะหัวหน้าฝ่ายรายการที่ต้องแวะเวียนมาดูแล เยี่ยมเยียนเพื่อนร่วมงานตามสาขาต่างๆซึ่งกำแพงเพชรก็เป็น
หนึ่งในสาขาของเรา มาครั้งนี้ผมขับรถมาเองคนเดียวและยังเดาไม่ออกว่ากำแพงเพชรในปัจจุบันหน้าตาเป็นยังไง? ด้วยระยะทางสามร้อยกว่ากิโลจากกรุงเทพฯ
ผมใช้เวลาเดินทางสี่ชั่วโมงกว่าๆมาตามถนนพหลโยธินก็มาถึง กำแพงเพชรทุกวันนี้ถนนหนทางกว้างขวางดีทีเดียวทางเข้าเมืองมีฝั่งละตั้ง3เลนแน่ะ ผมเข้าพักที่
โรงแรมเพชรซึ่งถือว่าดีที่สุดของเมืองกำแพงในขณะนี้ ราคาค่าห้องพักก็ไม่แพง ผมอยู่ประมาณหนึ่งอาทิตย์ก็ได้ส่วนลดพอสมควร อันนี้ต้องขอบคุณพี่หัวหน้า
สำนักงานที่นั่นที่ช่วยประสานงานให้ครับ ก่อนจะมีโอกาสเที่ยวชมเมืองกำแพงฯ ผมก็ต้องเข้าไปที่ทำงานก่อน เพื่อทักทายเพื่อนร่วมงานและดูเครื่องไม้เครื่องมือ
เนื่องจากผมจะต้องมาจัดรายการทีนี่ด้วยเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์

                                                        

                                                        

                      สถานีเราอยู่นอกเมืองออกมาประมาณ 5 กิโลฯ ริมถนนบายพาสสายกำแพงเพชร-สุโขทัย รอบๆสถานีเป็นทุ่งนาและบ่อดินลูกรัง มองๆไปก็คล้ายๆ
แกรนด์แคนยอนขนาดเล็กแฮะ ว่ากันว่าช่างเทคนิคที่นี่พอออกเวรแล้วก็ออกหากบหาเขียดกันตามทุ่งนาด้วยนะ หึหึ จริงรึปล่าวก็ไม่รู้..ที่สถานีมีต้นหว้าลูกใหญ่อยู่
3 ต้นออกลูกดกเต็มต้น สุกงอมหล่นเต็มพื้น แต่ไม่มีใครสนใจเลยแฮะ ผมเดินเก็บกินเพลินไปเลยจนทุกคนมาเห็นเข้าเลยมาช่วยกันสอยใหญ่เลยเอาไปแช่เกลือใส่ตู้
เย็นไว้กิน น้องๆที่เป็นช่างบอกว่าไม่รู้ว่ามันกินได้...!! มิน่าล่ะ..เต็มต้นเลย.. ผมสอยกินทุกวันตลอดระยะเวลาที่อยู่ที่นั่น..มีความสุขจริงๆ

                                                        

                        กำแพงเพชรเป็นเมืองที่เงียบสงบดีครับ รถราก็ไม่มากไม่สับสนวุ่นวายเมืองจังหวัดอื่นๆ ชาวบ้านก็อยู่กันแบบพอมีพอกิน โดยรวมก็ไม่มีอะไรหวือ
หวานักสำหรับเมืองนี้ ห้างสรรพสินค้าก็ไม่มีนะครับ เคยมีแต่เจ๊งไปแล้ว และเมื่อไม่นานมานี้มีห้างยักษ์ใหญ่จะมาเปิดที่นี่แต่ถูกยับยั้งเอาไว้ก่อน เพราะการมาของ
ห้างใหญ่คือหายนะของร้านชำในตลาดครับ....ผู้คนที่นี่จึงต้องไปซื้อของกินของใช้กันที่ตลาดเหมือนแต่ก่อนที่เป็นมา ได้บรรยากาศดีครับผมไปเดินหาซื้อของใน
ตลาดยังรู้สึกภูมิใจที่ได้ช่วยอุดหนุนคนไทยด้วยกัน   อ้อ! ที่นี่มีโรงหนังด้วยครับ แต่ผมลองเดินเข้าไปดูเห็นบรรยากาศมันวังเวงยังไงชอบกล เลยไม่ดูดีกว่า...
ถ้าใครอยากเดินห้าง ต้องไปพิษณุโลก หรือไม่ก็นครสวรรค์ครับ ถึงจะมี..

                                                         

                                                                    

                       ไปเที่ยวตลาดกันครับ ของขายเยอะแยะเลยอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมนัก เดินไปก็ได้ มีของกินแปลกๆ(สำหรับผม)ขายเยอะเลย มีจินูนตัวใหญ่มากๆ
ใหญ่ขนาดหัวแม่โป้ง ขายส่งอยู่ร้อยละ70 ขายปลีกนี่ไม่แน่ใจว่าตัวละบาทรึสองบาทนี่แหละ น่าอร่อย แต่ไม่กล้ากิน.. แล้วก็มีอึ่งอ่างด้วยนะโดดกันเต็มกาละมังอ่ะ
แล้วก็มีแบบที่เสียบไม้รมควันไว้ด้วย แล้วแต่ลูกค้าจะชอบแบบไหน ลำพังกบยังพอไหว แต่อึ่งอ่างนี่ผมขอบายนะ..ว่าแต่..เอาไปทำไรกินกันน่ะ?

หน้าต่อไป

กลับไปที่หน้าแรก